Psychologiczna struktura zabawki

Z tego punktu widzenia można analizować psychologiczną strukturę oraz przydatność danej zabawki. Ze strony psychologów bywają wysuwane przy tym pewne postulaty. I tak np. niektórzy (W. Stern, Hetzer, Topińska) żądają tworzenia takich zabawek, które nie ograniczałyby zbytnio swobodnej działalności dziecka, zmuszając je do wykonywania na nich jednej jakiejś ściśle określonej czynności (np. czynności porządkowania), jak to się dzieje m. in. w zabawkach Montessori. Ścieśnia sią w ten sposób ramy twórczości dziecka, które potrafi przecież jedną i tę samą zabawką wykorzystać do różnych celów, ćwicząc przez to swą pomysłowość i fantazję. Lepiej bawi się ono zabawką prostą, z której zrobić może wielostronny użytek, aniżeli zabawką skomplikowaną, wykończoną we wszystkich szczegółach. Twórczość dziecka przy używaniu zabawek hamuje ponadto zbyt duża ich ilość dająca przesyt, jednak niewątpliwie szkodliwa jest także ich szczupłość. Za przykład stosowania powyższych zasad posłużyć może konkretny program dostarczania dzieciom zabawek, tak jak go podaje H. Hetzer1.

Podobne strony: alveo Microsoft polskie gwiazdy Wpływy wychowawcze i nie tylko.